خانه / بانک مقالات و مطالعات / نگاهی برمقالات : بخش روماتولوژی – شماره دوم – هفدهم خرداد ماه

نگاهی برمقالات : بخش روماتولوژی – شماره دوم – هفدهم خرداد ماه

شماره دوم – نیمه دوم خرداد ماه 1399

مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی – معاونت آموزشی

نویسندگان :

دکتر علیرضا رجایی – فوق تخصص روماتولوژی

پارسا قابوسی – کارآموز رشته پزشکی

دریافت فایل ژورنال واچ روماتولوژی شماره دوم – کلیک کنید

 مشخصات مقاله :

 Are patients with systemic lupus erythematosus more prone to result false-positive for SARS-CoV2 serology? ; EXPERIMENTAL RHEUMATOLOGY 2020 ; E. ELEFANTE ; May 2020

خلاصه : در این مقاله بیمار مبتلا به لوپوس سیستمیک یا SLE مورد بررسی قرار گرفته است . بیمار خانم 52 ساله ای بوده است که سابقه ابتلا به لوپوس را از سال 1999 با علامت های ، پلی آرتریت ، علامت های پوستی و مخاطی ، لکوپنی ، Anti dsDNA و Anti –RO antibody مثبت را ذکر کرده است . در فوریه 2020 بیمار برای بهبود علامت های کلیوی مرتبط با بیماری خود ( Class IV Lupus nephritis ) داروی Mycophenolate mophetile را مصرف کرده است . وی در تاریخ 18 مارس با شکایت سرفه خلط دار مقاوم به آنتی بیوتیک به اورژانس مراجعه کرده است . وی در بدو پذیرش مورد ارزیابی سی تی اسکن ریه قرار گرفته است و در بررسی های انجام شده نمای Diffuse clustered branching tree in-bud opacity قابل رویت بوده است که برای التهاب برونشیولار تشخیصی بوده است .

در نتایج بررسی های آزمایشگاهی ، ویژگی های تشخیصی برای کووید 19 وجود داشته است و تست سرولوژی IgM و IgG بیمار برای کووید 19 مثبت بوده است . با این وجود دو تست پیاپی PCR ته حلق بیمار منفی بوده است و در بررسی های انجام شده بوسیله لاواژ Bronchoalveolar نیز ویروس قابل شناسایی نبوده است .

بنابر نتایج این مقاله ، تست های سرولوژیک تشخیصی برای کووید 19 در بیماران لوپوس ( و به طور کلی در بیماران با بیماری های التهابی ) نمی تواند معیار مناسبی جهت تشخیص کووید 19 باشد و موارد مثبت کاذب مانند کیس فوق الذکر وجود خواهند داشت . بنابراین در چنین بیمارانی می بایست تست های دقیق تشخیصی استفاده نمود .

 مشخصات مقاله :

Venous Thrombosis Among Critically Ill Patients With Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) ; JAMA Journals ; Julien Nahum .M.D ; 29 May 2020

خلاصه : بنابر نتایج بدست آمده در این پژوهش که بر روی 34 بیمار بستری در بیمارستانی در شهر پاریس انجام شده است ، مرگ و میر بیماران کووید 19 بستری در بخش ICU ، 50 درصد گزارش شده است .

در این بیماران به ترتیب در 27 درصد موارد ترومبوز شریانی و 69 درصد موارد ترومبوز وریدی ایجاد شده است . همچنین رخداد آمبولی ریوی یا PTE وابسته به ایجاد ترومبوز در ورید های عمقی یا DVT بوده است که در 79 درصد از بیماران این رخداد به وقوع پیوسته است .

پیش آگهی بهتر بیماران با حوادث ترومبوتیک وابسته به تشخیص زودرس بیماری و شروع درمان آنتی کوآگولان تراپی بوده است . با این وجود در 15 درصد موارد از بیماران بستری در ICU ، با وجود استفاده از آنتی کوآگولان در رژیم درمانی ایشان ، DVT  در دو روز پس از بستری شدن در این بخش ایجاد شده است .

بنابراین دریافت آنتی کوآگولان های سیستمیک باید در بیماران بدحال بستری در ICU در نظر گرفته شود .

با این وجود Multicenteric نبودن پژوهش و تعداد کم جمعیت مورد ارزیابی در این بررسی Cohort از عیوب این تحقیق می باشد .

 

 مشخصات مقاله :

A Randomized Trial of Hydroxychloroquine as Postexposure Prophylaxis for Covid-19 ; New England Journal Of Medicine ; David R. Boulware ; 3 June 2020

خلاصه :

در این پژوهش که به صورت Randomized clinical trial انجام گرفته است ،  821 فرد بالغ و بدون علامت مورد بررسی قرار گرفته اند . ایشان در دو گروه دریافت کننده هیدروکسی کلروکین (414 نفر) و گروه دریافت کننده دارو نما یا Placebo تقسیم بندی شده اند .

از این میان 87.6 درصد بیماران از نظر ریسک ابتلا در گروه پر خطر بوده اند ( از Eye shield و ماسک جراحی و دست کش استفاده نکرده اند ) که از میان آن ها 365 نفر هیدروکسی کلروکین را برای پیشگیری از ابتلا به بیماری پس از تماس High to moderate risk دریافت کرده اند .

به طور کلی در طی 14 روز بررسی این بیماران ، 107 نفر به بیماری مبتلا شده اند که از نظر تعداد مبتلایان تفاوت معناداری میان دو گروه دیده نشده است .

بنابراین مصرف 4 روز پس از تماس با ریسک بالا و یا متوسط دوز بالای هیدروکسی کلروکین نمی تواند به عنوان داروی پیشگیری کننده Post exposure مورد استفاده قرار گیرد . با این وجود این تحقیق در ارتباط با مصرف داروی هیدروکسی کلروکین به عنوان پیشگیری کننده از ابتلا پیش از تماس

( Pre exposure ) نبوده و تحقیقات آتی می تواند اثرات این نوع مصرف را نیز بررسی نماید .

 

 مشخصات مقاله :

Effect of Convalescent Plasma Therapy on Time to Clinical Improvement in Patients With Severe and Life-threatening COVID-19 ; JAMA Journals ; Ling Li June 2020

 

خلاصه :

در این پژوهش که به صورت RCT انجام شده است ، 101 بیمار در دو گروه دریافت کننده پلاسما افراد بهبود یافته علاوه بر درمان معمول ( Convalescent plasma ) و درمان معمول و روتین کووید 19 تقسیم شده اند . در دسته اول بهبود بالینی پس از 28 روز 51.9 درصد و در دسته دوم ( گروه کنترل ) 43.1 درصد بوده است . در میان بیماران بدحال ، نتیجه اولیه 91.3 درصد در مقایسه با 68.2 درصد در گروه کنترل بوده است .

بنابر نتایج بدست آمده در این تحقیق ، اضافه کردن پلاسما افراد بهبود یافته(  Convalescent plasma) ، به رژیم درمانی بیماران کووید 19 تغییر معنا داری در روند بهبودی بیماران در طی 28 روز نداشته است .

از جمله نکات منفی این تحقیق و پژوهش قطع زودهنگام بررسی بیماران و Follow up بوده است که می تواند باعث دست کم گرفتن اثرات پلاسما تراپی شود .

 

همچنین ببینید

نگاهی برمقالات : بخش روماتولوژی – شماره سوم – اول تیر ماه

شماره سوم – نیمه اول تیر ماه 1399 مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *