خانه / بانک مقالات و مطالعات / نقش شرایط اقلیمی در تدابیر اتخاذ شده برای کاهش COVID-19

نقش شرایط اقلیمی در تدابیر اتخاذ شده برای کاهش COVID-19

مترجم : داوود خاوری اردستانی

بیماری کرونا ویروس 2019 ( COVID-19 ) توسط WHO به دلیل شیوع سریع و گسترده جهانی و توانایی درگیر کردن شدید سیستم درمانی که بیماران را نیازمند مراقبت های ویژه می کند به عنوان پاندمی گزارش شده است .

سوالی که در مورد استراتژی های کاهش COVID-19 مطرح می شود این است که آیا ویروس SARS-CoV-2 در آب و هوای مرطوب و گرم قابلیت سرایت کمتری دارد ؟

سجادی و همکارانش به این نکته پی بردند که جوامعی که درگیر شیوع گسترده بیماری هستند در مناطقی قرار دارند که رطوبت و متوسط دمای هوای پایین تری نسبت جوامعی که به صورت قابل توجه بیماری گسترش نداشته هستند .

در مطالعات زیست محیطی و مقایسه وضعیت آب و هوایی و شدت انتقال بیماری نتایج مشابهی به دست آمد .

نتایج این مطالعات و هم چنین مشاهدات مربوط به SARS-CoV-1 که نرخ پایداری کمتری در دما های بالاتر و محیط های مرطوب تر دارد ؛ توسط برخی افراد این گونه تفسیر می شود که شواهد کافی برای این نکته وجود دارد که افزایش هوا در تابستان در نیمکره شمالی احتمالا به کنترل COVID-19 کمک می کند . اگرچه این نتایج به دلیل تاخیر شیوع بیماری به مناطق گرم تر به واسطه مدل مسافرت ها و رفت و آمد ها می تواند گیج کننده باشد . پس ضروری است که نتایج به دست آمده را با در نظر گرفت شیوع جهانی COVID-19 به دقت بیان کرد .

تا 8 آپریل 2020 ، 180 کشور و منطقه در سراسر جهان انتقال SARS-CoV-2 را گزارش کرده اند که 23 مورد از آنها تنها شامل افرادی که وارد کشور شده اند بوده است . حداقل 10 کشور در تمامی مناطق WHO شیوع محلی را تایید کرده اند که شامل تمامی مناطق آب و هوایی اعم از سرد و خشک تا گرم و مرطوب می شود .

شیوع محلی به طور قابل ملاحظه کشور هایی مانند مالزی ، فیلیپین ، اندونزی و تایلند که مقصد بسیاری از پرواز های چین هستند دیده شده است . دیگر کشور های خارج از آسیا مانند بورکینافاسو ، کنگو ، پاناما و پاراگوئه که به طور متوسط دمای بالاتر از 25 درجه سانتی گراد دارند از تاریخ 1 ژانویه تا 31 مارچ 2020 شیوع محلی را گزارش کرده اند .

شیوع جهانی SARS-CoV-2 به طور قابل توجه نشان می دهد که وضعیت آب و هوایی به عنوان یک عامل تعیین کننده در انتقال SARS-CoV-2 دخیل نیست .

اگرچه آب و هوای گرم تر ممکن است تا حدی انتقال SARS-CoV-2 را کاهش دهد ؛ هیچ گونه شواهدی وجود ندارد که این تاثیر تا حدی است که برای مهار انتقال SARS-CoV-2 به مداخلات کمتر دیگری نیاز باشد .

مطالعات بیشتر در مورد اثر تغییرات آب و هوایی ، آلودگی هوا و دیگر عوامل بیرونی بر انتقال CPVID-19 نیاز است که جابجایی افراد از مناطق دارای شیوع بالا ، عوامل مستعد کننده یک جمعیت و نظارت برای عفونت های تنفسی را در نظر بگیرد .

در حال حاظر قانون گذاران باید بر کاهش تماس فیزیکی در جوامع تمرکز کنند و هر گونه ارزیابی ریسک COVID-19 تنها بر اساس اطلاعات آب و هوایی باید با احتیاط تفسیر شود .

منبع : 

Effective transmission across the globe: the role of climate in COVID-19 mitigation strategies ; Lancet Journals

همچنین ببینید

نگاهی برمقالات : بخش روماتولوژی – شماره سوم – اول تیر ماه

شماره سوم – نیمه اول تیر ماه 1399 مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *