خانه / بانک مقالات و مطالعات / سلامت روان و پاندمی کووید 19

سلامت روان و پاندمی کووید 19

مترجم : سید محمد حسن میرطالب

پیش بینی های نامشخص،کمبود شدید منابع برای آزمایش و درمان و برای محافظت از کارکنان و ارائه دهندگان خدمات سلامت در مقابل آلودگی، شرایط ناشناخته  ، اقدامات بهداشت عمومی که باعث تعدی از آزادی های عمومی می شود، خسارات مالی زیاد و رو به رشد و پیام های متناقض از مقامات، از جمله مهم ترین عوامل استرس زایی هستند که بی شک به گسترش پریشانی عاطفی و افزایش ریسک بیماری های روانی مرتبط با کووید – 19 کمک می کنند. ارائه دهندگان خدمات بهداشتی نقش مهمی در بررسی این پیامد های عاطفی به عنوان بخشی از واکنش به پاندمی دارند.

موارد اورژانسی سلامت عمومی ممکن است روی سلامت، امنیت و تندرستی افراد (برای مثال ممکن است باعث نا امنی، سردرگمی و انزوای عاطفی بشود) و نیز جوامع ( بدلیل ضرر اقتصادی، تعطیلی کار و مدارس، منابع ناکافی برای اقدامات پزشکی و توزیع ناکارآمد ضروریات) تأثیرگذار باشد. این تأثیرات ممکن است به طیف وسیعی از واکنش های عاطفی (همانند پریشانی یا شرایط روانی)، رفتار های ناسالم ( مانند استفاده بیش از حد از مواد ) و عدم رعایت دستورالعمل های بهداشت عمومی ( مانند قرنطینه خانگی و واکسیناسیون) در افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند و به طور کل در تمام مردم بینجامد. تحقیقات گسترده نشان داده است که پریشانی عاطفی در جمعیت مبتلا وجود دارد – یافته ای که مشخصاً باید در جمعیت های درگیر با کووید – 19 تکرار شود.

پس از فاجعه ها، بیشتر مردم بهبود پذیر هستند و در اثر آسیب های روانی، صدمه نمی بینند. در واقع، برخی افراد توانایی های جدید پیدا می کنند. با این وجود، در بلایای طبیعی متعارف، حوادث فنی و اقدامات عمدی نابودی جمعی، یکی از نگرانی های اصلی، اختلال استرس پس از آسیب (PTSD) ناشی از قرار گرفتن در معرض آن است. شرایط پزشکی ناشی از عوامل طبیعی، مانند عفونت های ویروسی تهدید کننده زندگی، معیار های کنونی آسیبی که برای تشخیص PTSD لازم است را ندارند، اما سایر آسیب های روانی، مانند اختلال اضطراب و افسردگی ممکن است در اثر این شرایط حاصل شود.

برخی گروه ها نسبت به بقیه در مقابل اثرات روانی – اجتماعی پاندمی ها آسیب پذیر تر هستند. به طور خاص، افرادی که به بیماری مبتلا می شوند، افرادی که در ریسک بالایی برای ابتلا قرار دارند (شامل افراد مسن، افراد با عملکرد ایمنی ضعیف و کسانی که در محیط جمعی زندگی می کنند یا تحت درمان قرار دارند) و افرادی که دارای مشکلات زمینه ای پزشکی، روانی و یا مشکلات مربوط به مصرف مواد مخدر یا الکل هستند، در ریسک بالاتری برای پیامد های منفی روانی – اجتماعی قرار دارند. هم چنین، ارائه دهندگان خدمات سلامت نیز در مقابل پریشانی عاطفی در این پاندمی آسیب پذیرند؛ با توجه به افزایش ریسک آلودگی به ویروس، نگرانی در مورد آلوده کردن و مراقبت از عزیزان، کمبود تجهیزات حفاظت شخصی، ساعات کاری طولانی تر و تصمیم گیری اخلاقی و احساسی در مورد توزیع منابع. اقدامات پیشگیرانه مانند غربالگری برای مشکلات سلامت روان، آموزش های روانی و حمایت های روانی – اجتماعی باید روی این گروه و گروه های دیگری که در معرض خطر پیامد های منفی روانی – اجتماعی قرار دارند، متمرکز شود.

گذشته از فشار های ذاتی خود بیماری، دستورالعمل های جمعی قرنطینه خانگی برای مردم آمریکا جدید بوده و نگرانی ها در مورد واکنش فردی و گروهی مردم را افزایش می دهد. بررسی اخیر عواقب روانشناختی در نمونه هایی از افراد قرنطینه شده و ارائه دهندگان خدمات سلامت می تواند آموزنده باشد؛ این مطالعه، پیامد های عاطفی متعددی از جمله استرس، افسردگی، زود رنجی، بی خوابی، ترس، سردرگمی، عصبانیت سرخوردگی، کسالت و انگ که مرتبط با قرنطینه بودند را نشان داد، که برخی حتی پس از برداشته شدن قرنطینه هم باقی ماندند. عوامل استرس زا شامل افزایش مدت قرنطینه، منابع ناکافی، دشواری در تأمین خدمات پزشکی و داروها و ضرر های مالی می باشد. در پاندمی کنونی، قرنطینه خانگی تعداد زیادی از مردم برای مدت نامعین، تفاوت در دستورالعمل های در خانه ماندن که توسط حوزه های قضایی مختلف صادر می شود و نیز پیام های متناقض از حکومت و مقامات بهداشت عمومی، احتمالاً باعث تشدید آشفتگی خواهد شد. مطالعه ای که در جوامع درگیر با سندروم تنفسی حاد شدید (SARS) در اوایل دو دهه گذشته صورت گرفت، نشان داد که با وجود این که مردم جوامع، افراد مبتلا و کارکنان حوزه سلامت تشویق می شدند تا برای کاهش ریسک ابتلای سایرین به بیماری و حفاظت از سلامت جامعه، قرنطینه را رعایت کنند، آشفتگی عاطفی باعث شد تا عده ای از دستورات سرپیچی کنند.

فرصت برای نظارت بر نیاز های روانی – اجتماعی و ارائه پشتیبانی در هنگام مواجهات مستقیم بیمار در درمان های بالینی، به دلیل قرنطینه خانگی وسیع الطیف، بسیار محدود شده است. خدمات روانی – اجتماعی که ارائه آنها در زمینه مراقبت های اولیه رو به افزایش است، از راه دور ارائه می شوند.

در زمینه کووید – 19، ارزیابی ها و نظارت های روانی – اجتماعی باید شامل سؤالات مربوط به عوامل استرس زای مرتبط با کووید – 19 (مانند قرار گرفتن در معرض منابع آلوده، اعضای خانواده مبتلا، از دست دادن عزیزان و فاصله گذاری اجتماعی)، مشکلات ثانویه (مانند ضرر مالی)، اثرات روانی- اجتماعی (مانند افسردگی، اضطراب، نگرانی های روانی، بی خوابی، مصرف بیشتر مواد و خشونت خانگی) و نیز شاخص های آسیب پذیری (مانند شرایط زمینه ای جسمی یا روحی) باشد. برخی بیماران برای ارزیابی و مراقبت سلامت روان خود نیاز به ارجاع خواهند داشت، در حالی که برخی دیگر از مداخلات حمایتی که برای ارتقاء سلامت استفاده می شود (مانند آموزش های روانی یا تکنیک های رفتاری شناختی) سود می برند. با توجه به گسترش بحران اقتصادی و ابهامات بی شمار طی پاندمی، ممکن است فکر خودکشی ایجاد شود و نیاز به مشاوره فوری با یک متخصص سلامت روان و یا ارجاع برای بستری شدن در اورژانس روانی ضروری باشد.

از منظر خفیف تر روانی – اجتماعی، بسیاری از تجارب بیماران، اعضای خانواده و جامعه می تواند با ارائه اطلاعاتی در مورد واکنش های معمول به این گونه شرایط، و نیز با بیان این نکته که مردم می توانند حتی در شرایط بد، به درستی عمل کرده و اوضاع را مدیریت کنند، به طور مناسب عادی شود. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند پیشنهاد هایی را برای مدیریت و مقابله با استرس (مانند انجام دادن فعالیت ها و حفظ روتین) ارائه دهند، بیماران را به خدمات اجتماعی و روانی ارتباط دهند و در هنگام نیاز، به بیماران مشاوره روانی ارائه کنند. از آنجایی که گزارشات رسانه ها می تواند از نظر عاطفی نگران کننده باشد، اطلاع از اخبار مربوط به پاندمی باید نظارت شده و محدود شوند. به علت آنکه والدین معمولاً پریشانی فرزندان خود را دست کم می گیرند، بنابراین برای درک واکنش ها و نگرانی های فرزندان، باید مباحثات باز انجام شود.

در رابطه با ارائه دهندگان خدمات بهداشتی، ماهیت جدید SARS-COV-2، آزمایشات ناکافی، گزینه های درمانی محدود، کمبود در تجهیزات مراقبت شخصی و سایر تجهیزات پزشکی، بار کاری گسترده و سایر نگرانی های نوظهور، از جمله دلایل استرس بوده و پتانسیل آن را دارند تا بر سازمان ها غلبه کند. مراقبت شخصی برای ارائه دهندگان مراقبت سلامت، از جمله ارائه دهندگان مراقبت روانی، شامل آگاهی از بیماری و خطرات آن، نظارت بر واکنش های استرسی فرد، و تلاش برای کمک رسانی مناسب در حوزه مسئولیت های حرفه ای و شخصی (از جمله مداخلات حرفه ای بهداشت روان در صورت مشخص شدن) می باشد. سازمان های مراقبت بهداشتی باید با نظارت اقدامات و عملکرد ها، تغییر وظایف و برنامه ها، اصلاح انتظارات و ایجاد مکانیسم هایی برای ارائه حمایت های روانی – اجتماعی در صورت لزوم، به استرس ارائه دهندگان خدمات سلامت و اقدامات عمومی بپردازند.

با توجه به این که بیشتر مبتلایان به کووید – 19 در محیط مراقبت بهداشتی توسط کارکنانی بدون آموزش مراقبت های روانی مورد تشخیص و درمان قرار می گیرند، ضروری است که ارزیابی و مداخله برای مشکلات روانی – اجتماعی نیز در آن محیط انجام شود. در حالت ایده آل، ادغام ملاحظات بهداشت روان در درمان های کووید – 19 در سطح سازمانی از طریق برنامه ریزی های محلی و ایالتی مورد بررسی قرار می گیرند؛ مکانسیم های تشخیص، ارجاع دادن و درمان عواقب روانی – اجتماعی شدید؛ و اطمینان از توانایی مشاوره با متخصصان.

آموزش هایی در خصوص مسائل روانی – اجتماعی باید به رهبران سلامت، ارائه دهندگان مراقبت های اولیه و متخصصان مراقبت بهداشتی ارائه شود. انجمن های بهداشت روان و مدیریت موارد اورژانسی باید برای شناسایی، توسعه و انتشار منابع مبتنی بر شواهد و مرتبط با سلامت روان، تریاژ سلامت روان و ارجاع، نیاز به افراد ویژه، اطلاع رسانی در مورد جان باختگان و همدردی با بازماندگان، با هم همکاری کنند. تلاش های اجتماعی باید پیچیدگی موضوعات نوظهور مانند بخشنامه های مربوط به پیشگیری، در دسترس بودن و قابل قبول بودن واکسن و مداخلات مبتنی بر شواهد مورد نیاز مربوط به پاندمی ها را پیش بینی کرده و طیفی از نگرانی های روانی – اجتماعی را مورد توجه قرار دهد. متخصصان سلامت روان می توانند پیام هایی را ایجاد کنند تا توسط رهبران قابل اعتماد ارسال شود.

پاندمی کووید – 19 پیامد های نگران کننده ای برای سلامت فردی و گروهی و نیز رفتار های عاطفی و اجتماعی دارد. علاوه بر تأمین مراقبت های پزشکی، ارائه دهندگان سلامتی که مشغول خدمت هستند نقش مهمی در نظارت بر نیاز های روانی – اجتماعی و ارائه حمایت های روانی – اجتماعی به بیماران، سایر ارائه دهندگان خدمات سلامت و به عموم مردم دارند – فعالیت هایی که باید با مراقبت های سلامت عمومی در دوران پاندمی ادغام شوند.

منبع : Mental Health and the Covid19 Pandemic – New England Journal of medicine

همچنین ببینید

نگاهی برمقالات : بخش روماتولوژی – شماره سوم – اول تیر ماه

شماره سوم – نیمه اول تیر ماه 1399 مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *